Bu çalışma, afet yönetiminde sivil toplum kuruluşlarının (STK) işlevini ve etkinliğini araştırmak için bir vaka çalışması olarak HUMAN APPEAL'in Türkiye'deki 2023 Kahramanmaraş depremine verdiği yanıtı incelemektedir. Koordinasyon, hesap verebilirlik ve sürdürülebilirlik konularına vurgu yaparak, çalışma STK'ların Kapsamlı Acil Durum Yönetimi (CEM) ve Afet Yönetim Sistemleri (DMS) teorik çerçeveleri içinde nasıl işlediğini araştırmaktadır. Çalışma, deprem müdahalesine doğrudan katılan HUMAN APPEAL çalışanlarıyla belge analizi ve yarı yapılandırılmış görüşmeleri içeren nitel bir metodoloji kullanmıştır. Çalışma, afetlere hazırlık, müdahale, kurtarma ve azaltma alanlarındaki STK operasyonlarını incelemektedir.

Temel bulgular, teorik çerçeveler ile gerçek dünya uygulamaları arasındaki önemli tutarsızlıkları vurgulamaktadır. STK'lar, hızlı bir şekilde harekete geçme ve önemli acil yardım ulaştırma becerisi göstermelerine rağmen önemli koordinasyon sorunları, kaynak kısıtlamaları ve hazırlık eksiklikleriyle karşı karşıya kalmışlardır. Çalışmaya göre, gayrı resmi iletişim ağları resmi koordinasyon sistemlerinden daha verimlidir. STK'ların operasyonel karmaşıklığı ve uyum yeteneği, Suriye ve Türkiye arasındaki sınır ötesi operasyonlarla gün yüzüne çıkarılmıştır. Çalışma, yapı kodlarının yetersiz uygulanması, insani yardım kuruluşlarının afetlere hazırlık eksikliği ve proje onayları için uzun süreli bürokratik gecikmeler gibi sistemsel kusurları ortaya koymaktadır. Ayrıca, STK'ların özellikle kırsal alanlarda resmi müdahaledeki boşlukları kapatmada oynadıkları hayati rolü ve orta vadeli iyileşme ve psikososyal desteğe yaptıkları belirgin katkıları vurgulamaktadır. Çalışmanın bulgularına göre, STK'lar benzersiz operasyonel avantajlara sahip önemli ilk müdahalecilerdir, ancak etkinlikleri zayıf koordinasyon, proje tabanlı finansman kısıtlamaları ve afet riskini azaltmaya yönelik proaktif yerine reaktif yaklaşımlar nedeniyle sınırlıdır. Gelecekteki afet müdahalelerinde STK'ların etkinliğini artırmak için afet öncesi hazırlığın güçlendirilmesi, koordinasyon mekanizmalarının iyileştirilmesi, yerelleştirme çabalarına yardımcı olunması ve daha uyarlanabilir finansman modelleri oluşturulması gibi öneriler yer alıyor.